Winnaars geven nooit op!

Als je een doel voor ogen hebt dat je graag wilt bereiken, dan kun je boven jezelf uitstijgen. De belangrijkste voorwaarde? Ga ervoor! Dit blog gaat over doorzetten, zelfs als je het even niet ziet zitten.

Vandaag had ik een bijzondere leerling op les die mij geïnspireerd heeft dit blog te schrijven. Ook jonge kinderen hebben vaak drukke agenda’s waardoor het oefenen thuis er wel eens bij inschiet.

Haar moeder verontschuldigde zich aan het begin van de les al bij voorbaat: ze waren gisterenavond pas toegekomen aan het nieuwe liedje. De eerste twee zinnen lijken erg op elkaar, alleen in het ritme verschillen ze. De tweede zin heeft een paar extra snellere nootjes die op één toets worden gespeeld.

Om het oefenen leuk te maken, gebruik ik allerlei spelletjes. De dobbelstenenrace is een van haar favorieten. Je gooit de dobbelsteen en het aantal punten kun je verdienen door het stukje (het hele liedje of een zin) goed te spelen. Als het niet goed gaat, gaan de punten naar de tegenstander (dat ben ik meestal).

Vol goede moed begon ze aan het liedje. De eerste keer lukte het nog niet. Dat was niet erg, want ze had 1 gegooid. Niets aan de hand. Nieuwe poging, de tweede zin voor 2 punten. Oeps, weer niet goed. Ach 3 punten, alles is nog mogelijk. Een 6! Opgepast, nu wordt het wel spannender. Ai, ai, ai, wéér mis!

Even pauze, kijken waar het probleem zit. Dat wist ze precies: de snelle nootjes op dezelfde toets. Maar hoe vaak moet je die toets nu spelen? Twee keer. Nog maar eens proberen voor 3 punten. Oei, zo klonk het toch ook niet? Even de tekst zingen en meewijzen. Ah, je speelt de toets eerst een keer wat langer en dan twee keer snel.

Kijkend naar haar kleine vingers (ze moet nog zeven worden), stel ik een andere vingerzetting voor. Dat wil ze wel proberen. Meteen gaat het goed! Fijn, eindelijk zijn de eerste 2 punten binnen. Om haar moed in te spreken zeg ik: en nu komt de inhaalslag.

Prompt gooit ze een 3. Ha, dat begint op te schieten. Meteen worden we met onze neus op de feiten gedrukt: concentratie heeft tijd nodig. Enthousiast begint ze aan het stukje en mist één nootje. Ohh, wat jammer! Nu staat ze 13 punten achter.

Daar laat ze zich niet door ontmoedigen en blijft de dobbelsteen gooien. Uiteindelijk wordt het verschil 25 punten. Dan breekt er iets en komen de tranen: ik kan het niet! Ik neem de vorige dobbelstenenraces erbij en laat zien hoe vaak ze al gewonnen heeft. Dit is de eerste keer dat ze op verlies staat.

We kunnen ook een ander spel spelen zeg ik, zullen we het bordspel doen? Nee, ze wil dit spel afmaken. Wat een karakter! Doe het eens héél rustig, stel ik voor. Dat vind ze een goed idee. Voor 6 punten wil ze wel langzamer spelen. En ja hoor: het lukt! TROTS!!

Om een lang verhaal kort te maken: ze loopt de achterstand van 25 punten in 9 beurten helemaal in. De laatste beurt is beslissend. En dan wil ze het hele stukje spelen, na bijna twintig minuten oefenen op één zin. Er zijn 4 punten te verdienen.

Ze speelt, de tweede zin gaat natuurlijk perfect, maar er zit een minuscuul missertje in de laatste zin. Ik vind dat ze de punten méér dan verdiend heeft, maar zij denkt er anders over. Alleen al door haar volharding is ze voor mij DE WINNAAR!

Eerlijk is eerlijk, vandaag win ik een keer. Dan ziet ze de klok. Wat, is de les al bijna om? Wat vliegt de tijd, zegt ze. Nog even een nieuw liedje uitzoeken, ze had al een leuk gezien: over de losse tand. Heel toepasselijk, want ze heeft net een kies gewisseld. Vrolijk nemen ze afscheid, met de belofte om vanavond meteen het nieuwe liedje te gaan oefenen. Een les als deze maakt mijn hele dag goed.

Heb jij ook een mooie ervaring met doorzetten? Inspireer ons en deel het in het commentaarveld hieronder. En blijf er vooral ook van genieten! Om je te bedanken voor je bijdrage, stuur ik je graag het antiploeter stappenplan, waarin dit spel is opgenomen.